Diaconie

       UBI CARTAS EST, DEUS IBI EST      

       WAAR LIEFDE IS DAAR IS GOD

Reeds in de eerste dagen van de christelijke kerk werd er door de apostelen en de latere leerlingen de liefde tot de evenmens in praktijk gebracht. Jezus had in zijn openbare leven duidelijk voorbeelden gegeven, gemakshalve onder de verzamelnaam Naastenliefde samengevat, die opgevolgd konden worden.

De parochie heeft als patroon St.Martinus gekozen en aan zijn afbeelding verbonden de woorden:

Delen met elkaar

Caritas was tot ver in de negentiende eeuw door de katholieke kerk beoefend in wat samengevat de werken van barmhartigheid werd genoemd. Sinds het Tweede Vaticaans Concilie is het ambt van diaken in ere hersteld en daarmee ook het woord diaconie, dat een bredere betekenis heeft dan caritas, ingevoerd.

Uitgangspunt van de parochiële diaconie is:

Het is oneerlijk verdeeld op deze wereld, dat is niets nieuws. Kijk maar hoe de leefomstandigheden in Europa verschillen ten opzichte van bijvoorbeeld Afrika. Je kunt daarbij denken ‘wat kan ik daar nou aan doen?’

Het antwoord is meedoen aan acties.

Maar ook dichtbij is er verschil. Je vindt het in onze stad Utrecht, maar ook binnen de St. Martinusparochie en daar kunnen we wel wat aan doen! We willen namelijk op een heel praktische manier delen met elkaar.

Het antwoord is meedoen aan het wekelijks inzamelen voor de locale voedselbanken.

Ook doen wij dat door bijvoorbeeld kleding in te zamelen, waar iedereen weer gebruik van kan maken..

De parochie wil ‘delen met elkaar ‘duidelijk en praktisch maken door:

  • enkele collectes per jaar voor de voedselbanken te houden.
  • in de advent een actie ten bate van een doel in de vreemde, te denken aan een missiegebied.
  • in de veertigdagentijd een actie voor een concreet doel om hulp te bieden de levenssituatie van een plaatselijke bevolking hier of elders te verbeteren.
  • in de geloofsgemeenschappen (zie diaconale projecten)zijn daarnaast activiteiten zoals ziekenbezoek, hulp bij boodschappen doen, begeleiden naar een arts, het vervoer van ouderen die naar de kerk willen en zo veel meer.

Omdat delen met elkaar zo belangrijk wordt gevonden heeft de parochie naast het parochiebestuur een P.C.I.-bestuur (Parochiële Caritas Instelling), dat de taak van de caritas/diaconie uitvoert.